در سال سوّم خداوند شپش را بر آنها نازل فرمود كه در اثر آن همه زراعتشان نابود شد و دچار قحطى و گرسنگى شدند ، اين بار فرعون به موسى عرضه داشت : اگر شپش را از ما دفع كنى من ديگر كارى به بنى اسرائيل نخواهم داشت ، موسى هم دعا كرد و شپش نابود شد ، ( در روايت آمده است ، اوّلين بار شپش در زمان فرعون آفريده شد ) باز هم فرعون بنى اسرائيل را آزاد نكرد . در سال بعد خداوند قورباغه را بر آنها فرو فرستاد تا آنجا كه در ظرف طعام و شرابشان مملوّ از قورباغه بود و گفته شده قورباغه‌ها از گوش و دبر و ناف آنها هم بيرون مىآمدند و اين بلايى عظيم بود كه آنها را به فزع و وحشت دچار كرد ، پس به نزد موسى آمده و گفتند : به درگاه پروردگارت دعا كن تا اين بلا را از ما دفع كند ، ما به تو ايمان مىآوريم و بنى اسرائيل را همراه تو روانه مىكنيم ، موسى هم دعا كرد و خداوند آن بلا را از آنها رفع نمود ، امّا وقتى باز هم از آزاد كردن بنى اسرائيل ابا كردند ، اين بار خداوند آب نيل را براى قبطيان مبدّل به خون كرد ، بطورى كه بنى اسرائيل آن را به صورت آب مىديدند و از آن مىخوردند ، امّا براى قبطيان رنگ و طعم خون را داشت ، و قبطيان به بنى اسرائيل مىگفتند : شما جرعه آب را در دهان خود كرده و از دهان خود به دهان ما بريزيد ، وقتى چنين مىكردند ، آب در دهان قبطيان مبدّل به خون مىشد ، آنها اين بار هم دچار جزع و فزع شديدى شدند ، و به موسى گفتند : اگر اين بلا را از ما بردارى ، ما بنى اسرائيل را حتما همراه تو روانه مىكنيم ، امّا وقتى بلا بر طرف شد ، باز هم نيرنگ كردند و بنى اسرائيل را آزاد ننمودند . آن وقت خداوند عذابى به صورت برف سرخ رنگ بر آنها فرو فرستاد كه امرى بىسابقه بود و موجب مرگ آنها مىشد ، باز هم رو به جانب موسى كرده و اظهار نمودند : اگر اين بلا را از ما بردارى ما به تو ايمان مىآوريم و بنى اسرائيل را آزاد مىكنيم ، موسى هم دعا كرد و عذاب بر طرف شد ، بالاخره آنها بنى اسرائيل را آزاد كردند و بنى اسرائيل همگى پيرامون موسى اجتماع نمودند و از مصر خارج شدند و هر كس كه از فرعون گريخته بود ، نيز با آنها خارج شد ، اين مطلب را به عرض فرعون رسانيدند ، آن وقت هامان گفت : هر آينه من تو را از آزاد كردن بنى اسرائيل منع كرده بودم ، فرعون كه مستأصل شده بود در طلب موسى از مصر خارج شد . در توضيح مىگوئيم : فرعون خودش بت پرست بود ، امّا مردم را به بندگى خود در